„Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga, i że już nie należycie do samych siebie? Za [wielką] bowiem cenę zostaliście nabyci. Chwalcie więc Boga w waszym ciele!” 1 Kor.6.19-20

„Niech chwalą Jego imię wśród tańców…” Ps 149,3

To wezwanie poruszyło nas, by oddawać Panu chwałę całym ciałem. Chcemy tańczyć dla Pana tak jak Dawid przed Arką Przymierza – pełen radości, miłości, uwielbienia. Dawid był tak poruszony Jego Obcenością, że musiał tańczyć! My czujemy to samo.

Chcemy otwierać się na to, co nowe, co dopełnia czas, gdy stajemy przed Nim w uwielbieniu. To posługa kolorem, ruchem, gestem, jednością… To modlitwa, która pozwala wyrazić to, co niewyrażalne słowem: pragniemy ogłaszać i ściągać kolory Nieba.