Wspólnota to nie tylko środowe spotkania. Potrzebujemy wszyscy razem iść w tym samym rozumieniu i doświadczeniu, stąd małe grupy, w których toczy się życie – życie naszej wspólnoty! Życie nasze! To miejsce dzielenia (radości, smutków, żalów, pytań, trudności), miejsce tarcia metalem o metal, miejsce zachęcenia i napomnienia, miejsce budowania relacji przyjaźni i relacji między braćmi i siostrami, co więcej – to miejsce poznawania Boga, miejsce modlitwy i wzajemnego błogosławieństwa!

Nie chcemy aby Głos na Pustyni był wspólnotą tylko po to, aby w środę spotkać się na anonimowym spotkaniu uwielbienia. Pragniemy aby była to wspólnota życia: gdzie dzielimy się tym, co mamy, poznajemy się, wzrastamy w wierze i budujemy nową jakość, nie tylko nową jakość dla naszego życia ale nową jakość Kościoła, który zdaje sobie sprawę z tego, że nosimy odpowiedzialność za otrzymywane od Boga namaszczenie i to namaszczenie wymaga pracy nad naszym charakterem i formacji naszego życia. A nie ma nic piękniejszego, niż formacja w grupie, razem ze wspólnotą.

Obecnie funkcjonuje pięć grup domowych: trzy dla kobiet, jedna dla mężczyzn i jedna dla małżeństw z dziećmi. Formacja funkcjonuje w dwóch etapach. Formację pierwszego z nich opieramy na kilku pozycjach książkowych: studiujemy List do Rzymian z pomocą książki o. Raniero Cantalamessy „Życie w Chrystusie” (Raniero jest nie tylko osobą głoszącą dla biskupa Rzymu i innych biskupów – kaznodzieją domu papieskiego, ale także poprzez stricte biblijne i pełne mocy nauczanie – mówcą zapraszanym do głoszenia w różnych wspólnotach i kościołach – choćby ostatnio na konferencji „Europa 2013” w Uppsali w Szwecji); wgłębiamy się w zrozumienie łaski poprzez książkę „Łaska” Terrego Virgo, szukamy odpowiedzi na to, jak kroczyć w mocy Ducha Świętego („Dary i służby Ducha Świętego” – Lester Sumrall) i uczymy się duchowej dyscypliny („Dyscypliny życia duchowego” – Richard J. Foster).